کافه شعر آرتمیس

آدمها تنها بدنیا میان که تنها از دنیا برن ، من هیچ اعتقادی به دوست و آشنا ندارم .

انسان تنهاست و باید خودش رو به تنهایی عادت بده

پ.ن : حقیقتا نه دوستی دارم ، نه آشنایی ، نه خانواده ای و..... تنها چیزی که دارم خودمم و خودم .

من هیچ آدمی رو ندارم که باهاش جایی برم ، نه کسی که باهاش صحبت کنم ، نه کسی که بتونم کنارش باشم .

ما به این حال عادت کرده ایم....