این نامه برای تمام خانواده ها هست و راجب فرزندانشون هست !

دختر / پسر شما حق زندگی کردن داره همیشه و همه‌جا از بچگی به ما گفتن انسان حق در تصمیم گیری در زندگی و .... داره پس چرا توی واقعیت عکس چنین چیزی ثابت شده ؟

امروز دیدگاه نوجوانان و جوانان مثل قبل نیست دوران عوض میشه و طرز فکر ها هم عوض میشه مثل الان هر دهه ای قطعا با اون یکی فرق داره ( خیلی به موضوعات دیگه نپردازم که از اصلا داستان دور نشیم) خب حالا شما پدر و مادر گرامی چرا تلاش میکنید حق زندگی رو از فرزندتون بگیرید ؟ چون فکر میکنید وظیفه دارید که درست تربیتش کنید و به همین دلیل قصد دارید که زندگیش رو تغییر بدید و اونجور باشه که شما می‌پسندید ! اما شما فقط میتونید تلاش کنید زندگی خوبی برای فرزندتون فراهم کنید و بهش کمک کنید و مراقبش باشید ، اون نوجوانی که به هنر علاقه داره نمیتونه بره تجربی ! این جمله برو تجربی در کنارش به علاقه ات هم ادامه بده یعنی چی ؟ فرزند شما اصلا به تجربی علاقه نداره و استعداد و هنرش در نقاشی هست خب چطوری انتظار دارید بره تجربی ؟ لطفاً لطفاً بزارید راه خودشون رو انتخاب کنن ، قرار نیست همه پزشک بشن و جامعه تنها به پزشک علاقه نداره متاسفانه امروزه اگه رتبه یک تجربی باشی با رتبه یک ریاضی _ فیزیک فرق داری ! دیدگاه جامعه غلطه اما شما دیگه چرا ؟ چرا میخواید آینده فرزندتون رو خراب کنید و فکر میکنید راه درست چیزی هست که شما میگید ؟ جامعه به همه شغل ها نیاز داره و یه وکیل و یه پزشک و یه مهندس همشون قابل احترامن ! خیلیا میگن پزشک بشو درآمدش خوبه ! خب اگه فرزند شما در رشته دیگه ای استعداد داره خب قطعا توی اون رشته هم میتونه به این درآمد برسه ! خواهش میکنم ارزوی خودتون رو برای بچه هاتون نخواهید ! اونا حق انتخاب دارن و یه نوجوان ۱۵ _۱۶ ساله هم میتونه برای رشته اش تصمیم بگیره و بچه نیست وگرنه چرا انتخاب رشته رو میزارن سال نهم به دهم ؟ لطفاً فقط راهنمایی کنید ! و چیز دیگری که هست اینکه یسری خانواده ها توی این فرزندانشون رو محدود میکنن حالا من نمیگم همش غلطه نه ولی یسری محدودیت ها غلطه واقعا ! و لازمه بگم شما با محدود کردن بچتون یه انسان صادق و درست تحویل جامعه نمیدید بلکه یه فرزند دروغگو و پنهون کار تحویل جامعه میدید که چون شما نزاشتید اینکارو کنه یواشکی اون کار رو انجام داده ! در هر صورت اون کار خودش رو انجام میده اما چون شما محدودش کردید بیشتر تلاش میکنه که برخلاف نظر شما اونکار رو انجام بده ! شما بیاید برای یسری محدودیت ها که لازم نیست اینها رو بردارید خودتون متوجه میشید که بچه ها دیگه اون لجبازی قبل رو ندارن و حالا خودشون هم میدونن که چندان چیز مهمی نبود حالا اگر عکس همین رو انجام بدید مصمم تر میشن ! نکته بعدی اینکه شما با اجبار برای نوع پوشش و رفتار فرزندتون نمیتونید چیزی رو درست کنید چون به هرحال فرزند شما اینجوریه و حالا شما باهاش مخالفت کنید در آینده کار خودش رو می‌کنه پس شما با سختگیری نمیتونید اون ادم رو تغییر بدید ! خواهش میکنم اجازه بدید فرزندانتون زندگی کنن و تصمیم بگیرن اونا هم حق زندگی و تصمیم برای خودشون دارن و لطفاً مقایسشون نکنید و اینقدر اذیتشون نکنید بخدا که عامل ۹۰ درصد افسردگی در نوجوانان مشکل با خانواده هست ! اجازه بدید که حق داشته باشن برای زندگی نمیگم که فرزندتون رو ول کنید و مراقبش نباشید نه ! فقط مثل دوست باهاش باشید و بزارید باهاتون راحت باشه :) اون موقع می‌بینید چقدر فرزندتون خوشحال تر و راحتتره مثل یه دوست راهنماییش کنید و بزارید باهاتون راحت باشه اونوقت خیلی ادم بهتری تحویل جامعه دادید !

حرف آخر / متاسفانه خیلی از خانواده ها فکر میکنن که باید به چیزی که نرسیدن فرزندشون برسه و گاهی هم مثلا میگن چون این برای ما فراهم نبوده ما برای فرزندمون فراهم کردیم و فکر میکنن دیگه چیزی برای رفتار درست با فرزندشون نیاز نیست ! نه بیاید همه وجه ها رو در نظر بگیرید .

پ.ن: من خیلی کلی صحبت کردم و اگر چیزی نبود بگید تا راجب اونم بنویسم در ضمن حمله نکنید چون نگفتم بچه هاتون رو به امان خدا ول کنید من فقط گفتم شیوه تربیتی رو درست کنید ! و ببخشید اگر طولانی شد میخواستم نظر خودم رو بگم. :))